Array

Mission et objectifs

En ce temps d’un developpement technologique très rapide,la globalisation,la révolution numérique et les reformes dans l’enseignement que nous acceptons d’esprit ouvert comme un challenge, nous essayons de tenir le pas et d’être un etablissement très impliqué dans l’accompagnement des élèves vers l’acquisition de savoirs,de connaissances et de compétences solides. Pour atteindre ces objectifs et accomplir notre mission nous utilisons tous les resources et potentiels de nos enseignants et tout cadre travillant dans notre établissement en employant des méthodes innovantes proches de la nouvelle génération.

Home Enseignement Креативно катче
Креативно катче
Само храбриот човек знае да прости PDF Imprimer Envoyer
Jeudi, 04 Mai 2017 13:53

Прошката не е лесно ниту да се побара, ниту да се даде. Доколку на некој човек му е згрешено, и тој не прости, тогаш тој човек има скаменето срце и големо его. Кукавичлукот на таквиот човек е ненадминлив. Ќе зборува како му било згрешено и колку многу бил повреден. Простувањето е плод од широкоградоста, добрината, доблеста и најважно - храброста. Но, сепак не е толку лесно сè да се заборави и да се продолжи понатаму, токму затоа луѓето коишто искрено простуваат се ретки.

За простувањето се зборува многу одамна и тоа е насекаде во Светот ценето. Во човековите филозофии, односно религии се цени и одобрува простувањето. Во Христијанството, Библијата вели дека доколку некому не простиме искрено и безусловно, тогаш демонстрираме горчина и бес, кои не се одлики на еден Христијанин. Простувањето како важна одлика на човештината се споменува и во молитвата „Оче наш“ и тоа во стиховите: „лебот наш насушен дај ни го денес и прости ни ги долговите наши како што ние им ги простуваме на нашите должници. Амин.“ Освен во Христијанството простувањето се спомнува и во другите религии како на пример во Исламот. Во сурата шеснаесет „Ен Нахл“ („Пчели“) се вели: „Оној кој направил зло во незнаење и подоцна се покајал, твојот Господар подоцна сигурно ќе му прости и ќе биде семилосен.“ Во секое човеково сфаќање и размислување како почестит и похрабар се смета оној кој простил. Независно колку добрини направил човекот низ Светот, доколку никогаш не простил тој ќе биде сметан за кукавица. Простувањето секогаш мора да биде искрено и од сè срце. Човекот мора да прости заради самиот себе, бидејќи ќе има чиста совест. Кога некој простува, тогаш тој е доблесен, ги прифаќа работите какви што се и никогаш не се обидува да ги смени луѓето.

И покрај нашето скршено срце, ние мораме да му простиме на оној кој некогаш во животот ни згрешил. Напразно ќе се обидуваме да ги смениме луѓето да не грешат, подобро да простиме илјада пати отколку да се обидуваме да смениме некого. Храброст е да ги преминеш бариерите додека да стигнеш до простувањето и многу е тешко да ја донесеш таа одлука. Простувањето е храброст да станеш и да заборавиш на секоја болка што си ја добил додека си паѓал.

Ружди Ќесаси II5

 
Наградени литературни творби на конкурсот по повод 8 Март на тема „Нежноста и убавината на жената“ PDF Imprimer Envoyer
Jeudi, 13 Avril 2017 12:56

I место

Нежноста и убавината на жената

Првата личност која воопшто ја запознав беше жена. Првиот поглед, првата топлина и првиот нежен и треперлив здив го почувствував од неа. Живот за мене, чедо и бескрајна среќа и радост за неа. Се добивме еден со друг, се држевме како едно. Но се одвоивме, а сепак останавме заедно. И што би правел јас без неа, но и таа без мене. Зар јас би патувал по патеката на животот, ако ми е непознат стартот?

Под поимот жена, најпрво помислувам на мајка, бидејќи само таа може да ја носи круната и да биде кралицата за мене. Голема карпа која ме штити од силни бури, вода која ми ги лекува изгорените рани од маскираните „ангели“. Таа е како нежна, бела ружа, која знае да прерасне во остар и боцкав кактус и да се бори до смрт, само заради мене. Луѓето често очекуваат возврат за нешто што помогнале, а мајката животот би го дала, ниту за возврат ништо не бара. Се восхитувам на храброста, издржливоста, на нејзината доживотна жртва. Нејзините изморени и остарени раце, ми се извор за сила. Повишениот тон и остриот поглед, се правецот на движење во сообраќајниот метеж во кој сум се заплеткал. А знаете што е најтешко? Мајчината солза. Никогаш, ама никогаш не сакам да видам солза на нејзиното лице, бидејќи ружата не заслужува да се суши. Заедно го чувствуваме и трпиме студот. Но, знам дека таа навистина ме топли, додека јас само се трудам да ја стоплам. А топлината во моето срце која ја споделувам со саканите е дело на мојата мајка.

Мајка ми е најубавата и најнежната жена, мојот најдобар учител и единствениот херој во мојот живот. Никој, ама никој не дава толку чиста љубов и грижа како неа. Не верувам дека некоја друга жена ќе го освои кралството на мојата мајка. Таа засекогаш ќе остане единствената кралица на мојот живот и никоја принцеза не ќе може да ја достигне оваа висока титула.    

Ѓорѓи Стојанов II -2

II место

Убавината и нежноста на жената

Жена - толку моќен збор, именка во која ги гледам ликовите на мојата мајка, баба, тетка. Збор од кој човештвото опстанува и постои. Не знам зошто, но пишувајќи за тоа скапоцено нешто, во мене навираат чувства на емпатија. Неконтролирани солзи и плач од радост и возбуда. Пишувам и се борам со наплив од емоции, затоа што не е лесно во неколку редови да се опише нежноста и убавината на жената.

Вечно прашање е што всушност претставува убавината. Гледајќи го ликот на жената сфаќам дека е совршено уметничко дело на природата и убост за очи. Но, длабочината и суштинското значење на убавината е нешто друго. Длабоко во неа, во нејзината душа, говорот на нејзиното тело и вечната потрага за љубов. Тоа е вистинската убавина на жената. Го чувствувам и замислувам тој допир на нејзината кожа. Се втурнувам во тие прегратки и знам дека сум жива, присутна и целосна. Тие допири се паметат и го одбележуваат моето детство, младост и сегашност. Трепеливото срце на мајка ми, топлите дебели раце на баба ми и веселите палави насмевки на моите тетки, ја претставуваат нежноста на жената. Потонувам во убавина гледајќи ги нив, чувството не може да се опише. За момент се замислувам и ја барам жената во мене. Го чувствувам тој инстинкт да бидам сакана и почитувана. Ја гледам мајка ми во мене. Борбена и кревка, понекогаш сурова и нежна, но истворемено пожртвувана и немоќна. Се радувам бидејќи и јас ја имам честа да бидам жена и да бидам дел од најскапоценото нешто во животот.

Убавата и нежна жена е прекрасна творба на природата. Предодредена за репродукција и зачувување на човештвото. Симбол на храброст и љубов, синоним за столб на семејството. Секоја жена треба да биде свесна за сопствената грациозност и значење во секојдневниот живот бидејќи таа е скапоцен дар на природата и претставува чувство на посебност и припадност. Нејзината вредност е непроценлива, па доколку не би постоеле жените дијамантот би бил обичен камен.                                                                                         

Милена Трикиќ II-1

III место

Нежноста и убавината на жената

Зборот жена самиот по себе ја носи вечната уникатност, горделивост и строгост. Збор, толку моќен што може за миг да те крене во облаци, но и силно да те тресне од земја. Збор во кој Бог ја додал неговата желба да постои кревка, грижлива и покорна личност, а истовремено да е толку моќна за да владее со светот. Тој создал величенствен збор и ѝ го подарил на личноста која е синоним за природно и беспрекорно совршенство.

Жена. Спој од емоционалност, женственост и горка ладнокрвност. Мешавина од преголема мера борбеност, голгота, жртвуваност и желба за самостојно владеење со сопствениот разум. Синоним за ненасловена книга со многу жестоки емоции, тајни мисли, длабоко закопани и никогаш не изговорени зборови. Жена е зборот во кој се огледувам јас. Збор во кој го гледам ноќното бдеење на мајка ми над мојот осамен дух. Нејзината грижлива покорност, кротка насмевка и нејзината желба да го задржи семејството на нозе. И нема да лажам, покорно ја наведнувам главата пред секој овде напишан збор, бидејќи го слушам нивното ехо низ целото мое тело. Го слушам мајчиниот плач и болно ги прекорувам сите мои неискажани чувства кон неа. Упатувам критика и кон моите неиздржани и бурни реакции со кои свесна сум дека правам огромни кратери во нејзината душа. Мајка. Единствениот незапишан закон кој го одржува мирот и спокојството. Единствен извор на убавина, нежност и топла прегратка полна со исконска љубов. Душа накитена со безброј приказни, желби, емоции и отфрлено его.

Горделивоста, но и пожртвуваноста ја отсликуваат успешната жена. Нејзината строга одбивност го храни нејзиното его, но ако со чисти раце го допреш нејзиното срце, ќе почувствуваш благосостојба и мир. Најпрво ќе се осети нејзиниот бес и вознемиреност, но трудољубивоста ги искоренува нејзините челични решетки. Можеби малку подоцна, но скапоценоста е во трпеливите души. Бидејќи вистинската жена никогаш прерано не ги открива нејзините слаби страни.

Кристина Костадинова II-4

Mise à jour le Jeudi, 13 Avril 2017 13:00
 
<< Début < Précédent 1 2 Suivant > Fin >>

Page 1 sur 2

E-apprentissage

Bannière

iOERc.mk

Bannière

DIGITeachEUrope

Bannière

Отворени едукативни ресурси

Tableau d'affichage

Bannière

Baccalauréat

Bannière

Durée des cours(le matin et l’après-midi)

Bannière
Bannière
Bannière
Bannière
Bannière